Ja! Daar is weer even een logje… Om jullie even op de hoogte te houden he!

Een aantal weken geleden is Ans (collega Walibi) naar Aerwinkel geweest en heeft daar een heerlijk weekend gehad. Natuurlijk heeft ze de groetjes gedaan en moest ze Mark alles vertellen over hoe het nu met me ging.
Toen ze terug was heb ik natuuuurlijk uitgebreid met haar gesproken om natuurlijk ook te weten hoe het daar gaat!

Vorige week kreeg ik telefoon, Mark… van Aerwinkel! We hebben ontzettend leuk bijgekletst, heerlijk om weer even een klein beetje terug op Aerwinkel te zijn! Maar natuurlijk belde Mark niet voor niets en hopelijk heeft hij gisteren een leuke dag gehad in Walibi met de kids
Ook heb ik hem beloofd dat ik, zodra Paul z’n rijbewijs heeft, een weekend op Aerwinkel kom.. bij deze staat het op papier, en ik kom… ECHT WEL!

Al met al leuk om weer wat contact met elkaar te hebben, super!

Liefs Maris

Hxe9! Een nieuw logje op Marisopstage! Ja, sorry maar ik kan het gewoon niet laten. Dit moet ik toch even kwijt.
Het is alweer even geleden, maar nog steeds speciaal en bijzonder voor mij.

Wij (lees: Pa, Ma en ik) zijn in maart een weekendje weg geweest naar CenterParcs het Meerdal, in America, in Limburg. Het was ontzettend leuk, maar het hele weekend knaagde er iets aan me…
Ik was zooooooo dichtbij, moet ik gaan? Moet ik niet gaan? Zijn ze er wel? Of zijn ze druk?

Maandagochtend, na het vertrek bij het Meerdal heb ik de knoop doorgehakt, we gaan naar Posterholt!
Terug naar waar ik 2 jaar geleden alweer begon met m’n stage!
De rit naar Posterholt was lang, vxe9xe9xe9xe9xe9l te lang. Maar toen we het bord Posterholt voorbij reden wist ik het zeker, ik ben hier veel te lang niet geweest…
Op het kruispunt rechtsaf, langs het rare huis, de weg naar de T-Splitsing en toen de ingang.
Het was even slikken toen we de auto neerzetten, stom he… maar deze periode was toch heel belangrijk voor me. Er was veel veranderd, in positieve zin, het park ziet er echt gaaf uit!

Toen ik voor de deur stond heb ik even een diepe zucht geslaakt en ben naar binnen gestapt.
Mark zat achter de balie en toen ik zijn gezicht zag wist ik al dat ik er goed aan had gedaan om te komen, hahaha!
Geweldig! Er was een gast aan de balie en hij wist even niet wat te zeggen… Verontschuldigde zich tegenover de gast en stamelde dat hij me al zo lang niet had gezien.
Nadat de gast weg was heeft hij ons (pa en ma natuurlijk ook) alles laten zien,er is zoveel veranderd! In de tijd dat ik er was waren we bezig met de plannen die nu uitgevoerd zijn, ik was best een beetje trots.

Darja was er ook en ook met haar heb ik natuurlijk bijgekletst, foto’s bekeken en gelachen. Mark heeft Thei opgebeld dat er iemand was die wilde knuffelen en al gauw was hij ook bij de receptie. Het was geweldig om terug te zijn, met alle 3 bij te kletsen en verhalen ophalen. Helaas moesten we nog een eind rijden naar huis en dus hebben we afscheid genomen en zijn we gegaan. Ik was voldaan, en blij, heel blij!

Het was veel te kort en de volgende keer kom ik een weekend op Aerwinkel, BELOOFD!

En toen was het alweer bijna 2 maand geleden dat ik voor het laatst op mijn weblog wat heb gezet.
Mijn diploma heb ik inmiddels binnen en dit is uitgebreid gevierd.
Maar tijd om er echt bij stil te staan had ik niet, want ik was/ben druk aan het werk bij Walibi.

Om toch even terug te kijken op mijn blogavontuur ben ik eens in het archief gedoken. Mijn eerste berichtje op www.marisopstage.web-log.nl heb ik op 28 september 2005 gepost. Wauw! Wat een tijd geleden…

De stage’s zijn me erg meegevallen. Aerwinkel was een groot avontuur wat ik nooit meer zal vergeten, gelukkig heb ik nog steeds contact met Liesbeth en kijk ik nog regelmatig op www.aerwinkel.nl
De Scheg was weer een hele andere ervaring. Ik heb het super naar mijn zin gehad en het was heerlijk om 3 dagen in de week naar de ijsbaan te mogen (ook al was het niet om te schaatsen).

Al met al heb ik ontzettend veel meegemaakt de afgelopen jaren, positief en negatief natuurlijk. Het gedoe met mijn enkel heeft me een behoorlijke klap gegeven en zonder pa en ma had ik het echt niet gered.

Ook de rest van de familie wil ik bij deze bedanken voor alle steun, kaartjes, telefoontjes en bezoekjes! Natuurlijk vergeet ik de trouwe lezers van mijn blogje niet voor hun bezoekjes, bedankt!
Nog 3 andere namen die ik toch even wil noemen: Paul, Els en Stampertje, bedankt!
En de rest die ik vergeten ben, bedankt!

Wie weet begin ik ooit wel weer eens een blog, maar ik geloof dat het voorlopig genoeg is geweest.

Doeii!

  Een CD die zeker niet in je collectie mag ontbreken (vind ik)
  is de nieuwste CD van Nick en Simon: Vandaag.

  Na 5 nummers ben ik al verkocht!

Klik hier voor een overzichtje van alle nummers, ook af te luisteren!

Hoi hoi,

Nog steeds geen bericht van school gehad. Dus nog steeds geen diploma uitreiking xe9n diploma… zucht…

Dan maar een weekoverzichtje van afgelopen week, want Mariska is best wel druk!

Maandag: werken.
Dinsdag: werken, schaatstraining.
Woensdag: werken, trainersoverleg.
Donderdag: werken, skeelertraining, verjaardag tante A.(www.alidavertelt.punt.nl)
Vrijdag: werken, mini-elfstedentocht.
Zaterdag: ‘s ochtends foto maken nieuwe t-shirts schaatsen, ‘s middags winkelen, ‘s avonds naar de film geweest.
Zondag: uitgeslapen!! ‘s middags met de nieuwe website (schaatsen) bezig geweest, ‘s avonds met P. doorgebracht.

Druk, druk, druk… hopelijk deze week ietsje rustiger! =D

En toen was ik klaar met stage…
En had ik heeerlijk de tijd om rustig vakantie te houden…tenminste…dat dacht ik!

De maandag nadat ik klaar was met stage heb ik toch maar een sollicitatiebrief de deur uit gedaan, gewoon, zodat ik in ieder geval wat gedaan had… haha!

De donderdag erop kreeg ik telefoon, dat ze mijn sollicitatie gehad hadden en of ik niet op gesprek wilde komen… uuuhhh ja hoor! En zo ging ik vrijdag, geheel onverwacht op gesprek… Het gesprek ging goed en ik zou ‘s middags nog te horen krijgen of ik aangenomen werd.
Die middag verliep langzaam, maar uiteindelijk kwam het telefoontje…ik was AANGENOMEN!

Nu vragen jullie je natuurlijk af waar… komtie:
Ik werk nu bij Vakantiepark Walibi World. Nxe1xe1st het pretpark dus! xc9n als receptioniste!

De eerste dagen waren hectisch, en ik kwam er al gauw achter dat ik eigenlijk best wel een drukke functie kreeg. Mijn functie hield namelijk in dat ik ook alle betalingen, herinneringen en andere administratieve bezigheden moest doen. Na Petra, de parkmanager (heej een vrouw!), ben ik de enige vaste kracht die fulltime werkt en ook het hele jaar door.

Best wel even slikken, want dat had ik me niet echt voorgesteld…
Tot aan september was Marlene (ik zou haar vervangen) er nog, en zij heeft me zo goed mogelijk geprobeerd in te werken. Ik heb nu net de eerste week alleen (nou ja, met Petra) erop zitten en het is behoorlijk zwaar. Sommige dingen heb ik nog maar 1 keer gedaan en dus slaat bij Maris de twijfel toe.

Toch voel ik me op aankomst en vertrekdagen heerlijk op mn plekkie, alleen bezig zijn met het in & uitchecken van de gasten…zoals veel mensen wel weten, iets wat ik heerlijk vind!

De laatste tijd moet ik wel vaak aan Aerwinkel denken, dit deed Mark zo, Mariette zou dit zo doen, oh als Thei dit hoorde, zou dit wat voor Liesbeth zijn? En ga zo maar door… erg hxe9… nog steeds met jullie bezig!

Maar goed, even over het park… het is een klein park, 70 4-persoons, 60 7-persoons bungalows en 70 campingplaatsen. De bungalows zijn simpel, en redelijk oud. Er is een speeltuin en apart restaurant met bowling gedeelte. Voor de rest is alles gefixeerd op het pretpark en daarom is er op het park zelf weinig te doen. In de winter is het pretpark gesloten en dus is het rustig op het vakantiepark.

Een drukke baan… maar nog steeds geen diploma! (het schiet trouwens wel op!)
Voorlopig ben ik onder de pannen.. haha!

Eigenlijk was het natuurlijk wel logisch, zelfs mijn diploma krijgen zou niet gemakkelijk zijn! En inderdaad… makkelijk was het zeker niet.

Tijdens het laatste gesprek met mijn mentor hadden we afgesproken dat ik zo snel mogelijk mijn verslag in zou leveren als ik klaar was, zodat we voor de vakantie nog een gesprek konden hebben en zo alles af konden sluiten…

Nadat ik vrijdag’s klaar was met mijn stage heb ik in het weekend mijn verslag afgemaakt. Ik ben er trots op, want normaal krijg je nog een maand de tijd om het verslag te maken en ik had hem maandag af! We hebben hem gelijk op de post gedaan en toen was het wachten op een reactie…

De vrijdag daarna kreeg ik een mailtje van mijn mentor: Hij had het verslag ontvangen maar men ging vandaag met vakantie en dus zou hij na de vakantie (lees: september) contact met mij opnemen om een afspraak te maken voor een gesprek. kwaad, verdrietig… dat ging er eigenlijk door me heen. Want ik zou dus NOG NIET weten of ik geslaagd was, ik zou niet kunnen solliciteren want ik wist niet of ik mijn MBO-diploma zou halen!

Ook ma was behoorlijk kwaad en heeft een bekende die op school werkt gebeld, wat we hier mee aan moesten. Hij heeft mijn mentor gebeld en een kwartiertje later belde mijn mentor.
Ze hadden met z’n tweexebn overlegd, en hierbij kon hij me laten weten dat ik GESLAAGD was! Het gesprek was meer een afrond gesprek en hij wist dat ik daar niet op kon zakken… pfff… een opluchting!

Een feestje heb ik nog niet gegeven, het voelt toch anders… ik heb nog geen papiertje in mijn handen en geen handtekening gezet.

Ik ben geslaagd, maar het hoofdstuk Landstede is nog steeds niet afgesloten…

De afgelopen weken lag er in Thialf Zomerijs! En natuurlijk ben ik daar samen met de schaatstrainingsgroep heen geweest.

Nadat ik 2 jaar niet op het ijs heb gestaan heb ik afgelopen winter weer mee "gekrabbeld", want vanzelf ging het absoluut niet. Een hoop gestrompel en gewiebel was het resultaat….
Maar… ik stond op het ijs!

Eind juni was het dan zover, voor het eerst na de winterstop op het ijs… het zou een drama worden!
En txf3en gebeurde het. Het was er weer…dxe1t gevoel, dat hxe9xe9rlijke gevoel!
Tis ontzettend moeilijk om te omschrijven, maar hxe9t gevoel dat je voelt als je de bocht uit zoeft, hxe9t gevoel als je xe9cht glijd over het ijs… hxe9t gevoel dat ik 3 jaar niet heb gehad!

Het was geweldig…stralend kwam ik van het ijs, zo heerlijk had ik geschaatst! Echt geweldig!
Na 3 jaar vertellen dat ik goed kxf3n schaatsen kon ik eindelijk laten zien dat ik goed kxe1n schaatsen, en dat hebben ze geweten…
De week daarop heb ik geeist dat ma mee ging, want ze moest het natuurlijk zien…en natuurlijk foto’s maken. Ik was doodsbang dat het nu voor geen meter zou gaan. Maar gelukkig… hxe9t gevoel was er nog steeds (het resultaat ziet u hieronder) en zelfs de laatste keer op zomerijs (vorige week) ging heerlijk…

YES, ik geloof dat ik op de weg terug ben!

Hoi hoi!

22 juni was ik jarig, jaja ik ben alweer 21! De tijd gaat hard…

Tijd voor een feestje! En dus was ma al de hele week druk om de carpoort te versieren. Het was ontzettend gezellig. We hadden een klein koud/warm buffetje gemaakt en het heeft echt heerlijk gemaakt.
Ik ben ontzettend verwend en het resultaat zie je hieronder:

Hieper de Piep Hoera!!

Maar dit keer niet voor mij… Nee, dit keer voor m’n vriend!
Hij is namelijk geslaagd voor de MAVO. En wat is hij blij dat ie klaar is…

Gisteravond een klein feestje gehouden, wat erg gezellig was. Toch wel leuk hoor, zo’n vlag uithangen… moet ik dat nou ook weer als ik geslaagd ben voor deze opleiding?